Nieuw
Auto C10 Doos C10 Analoog Nieuw Gelimiteerde editie Aangepast: nee
Slot.It Ford GT40 #2 1e Le Mans 1966
Gecontroleerd voor plaatsing. De foto's tonen het werkelijke artikel dat te koop is.
Normale prijs:
€ 65,00
Uit voorraad
Productnummer:
SLO-00-046
Merk
Slot.It
Schaal1/32
Modelnr.SLO-00-046
SysteemAnaloog
UitvoeringGelimiteerde editie 4738/8000
Voorraad
Uit voorraad
Baancompatibiliteit
Geschikt voor Carrera Evolution, Fleischmann, Ninco, Policar / Slot.it, Scalextric Sport / Classic, SCX.
Verzendindicatie
Nederland vanaf EUR 4,95. Definitieve tarieven worden berekend in de checkout.
Uitleg over de staat
Auto C10, doos C10. De foto's tonen dit exemplaar.
Stel een vraag
Vermeld artikelnummer SLO-00-046 voor een snel antwoord.
Slot.It
Fabrikant
Slot.It
Bekijk de actuele voorraad van Slot.It en vind andere modellen van dezelfde fabrikant.
Vergelijkbare producten
Beste overeenkomsten van Slot.ItArtikelgegevens
- Conditie
- Auto C10, doos C10. De foto's tonen het aangeboden exemplaar.
- Gebruikt
- Nieuw, gecontroleerd voor plaatsing.
- Digitaal
- Analoog
- Aangepast
- Geen zichtbare prestatie-aanpassingen.
- Bouwjaar auto
- 1966
- Foto's
- De productfoto's tonen het exemplaar dat te koop is.
De Ford GT40 is een hoogwaardige raceauto met middenmotor, oorspronkelijk ontworpen en gebouwd voor en door Ford Motor Company om deel te nemen aan Europese langeafstandsraces in de jaren 1960 en het World Sportscar Championship. Het specifieke doel was Scuderia Ferrari te verslaan, dat de prestigieuze 24 Hours of Le Mans zes jaar op rij had gewonnen, van 1960 tot 1965. Omdat de toenmalige regels voorschreven dat GT-auto's in tientallen werden gebouwd en verkocht, zijn in totaal ongeveer 100 auto's gemaakt, voornamelijk Mk I's met een 289 cu in (4,7 L) V8, waarvan er minstens 50 in 1965 werden gebouwd. Dat maakte FIA-homologatie[5] als Group 4-Sportscar mogelijk voor 1966 tot 1971. Hierdoor kreeg de oude MK.I-auto van Gulf-Wyer de kans om in 1968 en 1969 aan Le Mans deel te nemen en te winnen nadat prototypes tot 3 liter waren beperkt. De prestaties van de Ford 7-liter-V8 in de fabrieksprototypes Mk.II uit 1966 en Mk.IV uit 1967 hadden deze reglementswijziging veroorzaakt, die ook de 4-liter V12 Ferrari 330P4 en andere auto's na 1967 uitsloot. De aanduiding Mk.III werd gebruikt voor enkele straatlegale auto's.
De Ford GT40 debuteerde in 1964 en verbeteringen in 1965 leidden ertoe dat Ford van 1966 tot 1968 categorieën in het wereldkampioenschap won. De eerste overwinning op Le Mans kwam in 1966, toen drie Mk.II-prototypes met een 427 cu in (7,0 L)-motor samen over de finish kwamen. De tweede volgde in 1967 met dezelfde motor, nu in een heel ander, in de VS gebouwd Mk.IV-prototypechassis dat leek op de "J-car"-testauto. Om de steeds hogere topsnelheden in races te verlagen, beperkte een reglementswijziging vanaf 1968 prototypes tot 3,0-liter Formula 1-motoren. De "maas in de regels" voor sportwagens stelde het private JW "Gulf Oil"-team echter in staat om Le Mans in 1968 en 1969 te winnen met een Mk.I met een 5,0-liter motor.
Het GT40-project begon begin jaren 1960 in Groot-Brittannië, toen Ford Advanced Vehicles in Slough de Mk I begon te bouwen op basis van de Britse Lola Mk6. Na teleurstellende raceresultaten verhuisde het technische team in 1964 naar Dearborn, Michigan, VS, om auto's te laten ontwerpen en bouwen door specialist Kar Kraft. Alle chassisuitvoeringen werden aangedreven door een reeks in Amerika gebouwde Ford V8 OHV-motoren die voor races waren aangepast.
Tijdens Le Mans 1966 doorbrak de GT40 Mk II de zegereeks van Ferrari en werd Ford de eerste Amerikaanse fabrikant die een belangrijke Europese race won sinds Jimmy Murphy's Duesenberg tijdens de Franse Grand Prix van 1921.[6][7][8] Tijdens Le Mans 1967 werd de GT40 Mk IV de enige auto die volledig in de Verenigde Staten was ontwikkeld en geassembleerd, zowel chassis als motor, en de algehele overwinning op Le Mans behaalde.[9]
CODE=BBTCH1125
De Ford GT40 debuteerde in 1964 en verbeteringen in 1965 leidden ertoe dat Ford van 1966 tot 1968 categorieën in het wereldkampioenschap won. De eerste overwinning op Le Mans kwam in 1966, toen drie Mk.II-prototypes met een 427 cu in (7,0 L)-motor samen over de finish kwamen. De tweede volgde in 1967 met dezelfde motor, nu in een heel ander, in de VS gebouwd Mk.IV-prototypechassis dat leek op de "J-car"-testauto. Om de steeds hogere topsnelheden in races te verlagen, beperkte een reglementswijziging vanaf 1968 prototypes tot 3,0-liter Formula 1-motoren. De "maas in de regels" voor sportwagens stelde het private JW "Gulf Oil"-team echter in staat om Le Mans in 1968 en 1969 te winnen met een Mk.I met een 5,0-liter motor.
Het GT40-project begon begin jaren 1960 in Groot-Brittannië, toen Ford Advanced Vehicles in Slough de Mk I begon te bouwen op basis van de Britse Lola Mk6. Na teleurstellende raceresultaten verhuisde het technische team in 1964 naar Dearborn, Michigan, VS, om auto's te laten ontwerpen en bouwen door specialist Kar Kraft. Alle chassisuitvoeringen werden aangedreven door een reeks in Amerika gebouwde Ford V8 OHV-motoren die voor races waren aangepast.
Tijdens Le Mans 1966 doorbrak de GT40 Mk II de zegereeks van Ferrari en werd Ford de eerste Amerikaanse fabrikant die een belangrijke Europese race won sinds Jimmy Murphy's Duesenberg tijdens de Franse Grand Prix van 1921.[6][7][8] Tijdens Le Mans 1967 werd de GT40 Mk IV de enige auto die volledig in de Verenigde Staten was ontwikkeld en geassembleerd, zowel chassis als motor, en de algehele overwinning op Le Mans behaalde.[9]
CODE=BBTCH1125